fbpx

Ziektekiem- versus terreintheorie

Ziektekiem- of germtheorie

De ziektekiem- of microbiëletheorie (germ) is ontwikkeld en bekend gemaakt door Louis Pasteur (1822-1895). Louis Pasteur was de uitvinder van o.a. pasteurisatie. 

Deze theorie gaat er vanuit dat het menselijk lichaam steriel is en dat er constante, externe ziektekiemen zijn, die het lichaam binnendringen en de directe oorzaak zijn van een verscheidenheid aan afzonderlijke definieerbare ziekten. 

Met het volgen van de germtheorie, is het vanzelfsprekend dat iedere ziektekiem, welke je ziek maakt of ziek gemaakt heeft, gedood moet worden.

Vervolgens moet het onmogelijk gemaakt worden dat er nooit een ziektekiem in je lichaam komt.

De westerse geneeskunde werkt tot aan de dag van vandaag volgens deze theorie, en gebruikt hiervoor medicijnen (antibiotica), chirurgie en vaccinaties.

Volgens deze theorie, waarbij er dus voortdurend ziektekiemen bestreden moeten worden, is preventie via zaken als voeding en leefstijlaanpassing in feite nutteloos. 

 

Terreintheorie

De terreintheorie is afkomstig van Claude Bernhard (1813-1878) en later vervolmaakt door Antoine Bechamp (1816-1908). Zij waren van mening dat het “terrein”, oftewel de interne omgeving, onze gezondheidstoestand bepaalde.

 Deze theorie gaat er vanuit dat wanneer het lichaam functioneert in homeostase (balans), de immuunwerking en de ontgifting goed werkt, het lichaam (terrein) de verschillende ziekteverwekkende micro-organismen, waarmee wij onvermijdelijk geconfronteerd worden, aankan.

 

In essentie geloofden zij, dat de kwaliteit van het terrein (milieu) en de elementen waarmee het werd geconfronteerd bepalend waren voor de vatbaarheid van een individu voor ziekte.

Bernard, Bechamp en hun opvolgers waren van mening dat ziekte hoofdzakelijk voorkomt als functie van de biologie en als gevolg van veranderingen die plaatsvinden wanneer metabolische processen uit balans raken. Ziektekiemen worden dan symptomen die het optreden van meer symptomen stimuleren, welke dan uiteindelijk uitmonden in ziekte.

Een zwak terrein is van nature kwetsbaarder voor externe bedreigingen, en moet dus worden opgebouwd door:

  • het maximaliseren van onze voedingstoestand
  • het minimaliseren van onze toxiciteitsstatus, d.w.z. ontgifting
  • het handhaven van een juiste pH of zuurbasebalans
  • het handhaven van een goede energetische/elektrische balans

 

“Het zijn niet de ziektekiemen waar we ons het meest op zouden moeten concentreren. Het is hoe onze levensstijlkeuzes ons terrein (milieu) bepalen en ons zwak of sterk maken”. – Dr. Burns

Als je de terreintheorie stipt volgt, kun je je bewust worden van verschillende externe microben die schadelijk kunnen zijn voor je gezondheid en de milde, niet-giftige verwijdering ervan, je focus ligt dan op het opbouwen en behouden van de integriteit van je innerlijke milieu (terrein) zodat een externe microbe die zou kunnen binnenkomen niet verandert in iets met ernstige gevolgen voor je gezondheid.

Dit betekent voeding, ontgifting, neurologische integriteit en mentaliteit zijn factoren die belangrijk zijn bij het voorkomen en elimineren van ziekten.

Op zijn sterfbed gaf Louis Pasteur zijn ongelijk toe betreffende zijn germtheorie en dat Claude Bernhard en Antoine Bechamp hun theorie de juiste was.

Longevity volgt de terreintheorie en wordt als discipline gerangschikt onder de evolutionaire volksgezondheidszorg.